Eind april lag er een stapel enveloppen op tafel. De eerste mailing van das, de apeldoornse school – voor alle basisscholen in Apeldoorn en omgeving. Een folder, ansicht- en visitekaartjes en een persoonlijke brief. We hadden die ook per post kunnen versturen, maar wat is nu leuker dan zelf bezorgen? Dus maakten we een grand tour. Tussen 0800 en 1600 uur fietste ik (Thomas) door heel Apeldoorn. Van Zuidbroek naar Zevenhuizen, Osseveld en Woudhuis en de Maten. Na een korte pitstop weer verder: Kerschoten, Centrum, Berg&Bos, Orden, Ugchelen en Apeldoorn Zuid. Linda maakte het dorpenrondje met de auto; Wenum, Beemte, Klarenbeek, Oosterhuizen, Lieren, Loenen, Beekbergen en Hoenderloo. Dat is toch geweldig … ruim zestig scholen binnenlopen op één dag! Mijn formule was steeds: fiets op slot bij het hekje en binnen onze envelop afgeven aan wie ik aantrof. Een juf, meester, directeur of andere collega en steeds die hartelijke groet bij binnenkomst.
Wat me ook bijbleef was de mix aan scholen. In Apeldoorn bestaan nogal wat ‘soorten’ onderwijs: katholiek, gereformeerd, openbaar, evangelisch, protestant, islamitisch, reformatorisch, antroposofisch. Stuk voor stuk gebouwen gevuld met kinderen en volwassenen en meestal die speciale sfeer van ‘pssst, hier wordt gewerkt’. Overal die enthousiaste leerkrachten voor het bord of samen buiten op het plein tijdens de pauze. Overal successen, uitdagingen, methodieken en een rijk palet aan persoonlijkheden. Op iedere school jongste kleuters die met een houten kraalketting naar de wc lopen. Stagiaires die hun opleiding willen halen. Of groep 8-kinderen die zo zoetjes aan naar een volgende school verlangen. Een grote variëteit aan luizentassen, leeskuilen, kasten met schuifbakken, personeelstafels met broodtrommels en gevonden voorwerp-hoekjes. En echt … in alle gebouwen geweldige kunstwerken aan de muren en op de ramen.
Qua huisvesting keek ik mijn ogen uit. Hypermodern met smetteloos schone plinten en krakkemikkig jaren ’70 metselwerk met gezellige prullaria en natuurlijk van alles ertussenin. De bezieling in de scholen varieerde net zo; van vrolijke chaos tot muisstille orde. Sommige pleinen waren vernoemd naar legendarische schoolmeesters. Andere schoolnamen klonken meer ludiek of hadden een referentie naar de natuur. Hier en daar trof ik de directeur zelf; helaas was in een paar gevallen de naam op de envelop toch een andere dan op de website. Allez, onderwijs is tenslotte een tak van sport die volop in beweging is. Het was een mooie dag; eentje waarop das hoopt een steentje te kunnen gaan bijdragen aan onderwijs dat kinderen wijs en gelukkig maakt.
Voor wie wil weten waar mijn roots liggen qua basisschool … ik zat op De Rank in Kerschoten – nu de Passepartout. Mijn beide ouders werkten in het onderwijs; ze ontmoetten elkaar als collega’s op de ‘Sjalom’ – nu ‘de Ontdekking’. Papa werkte daarna op ‘de Akker’ – nu ‘de Ploeg’ en later op ‘Het Kompas’ in Apeldoorn Zuid. En mama op ‘de Bouwhof’ – nu IKC De Spreng in Ugchelen. Onze oudste zat op de Prinsenhof in de Parken. En onze jongste drie gingen naar de Vijfster in Orden. Inmiddels kunnen we de rij aanvullen met vijf middelbare scholen. Voor nu de spotlight op en … een shout out naar alle basisscholen: jullie zijn geweldig!!!
PS hopelijk hebben alle scholen beeld bij wat das komt brengen in onderwijsland. Naast de informatie op de website is er altijd ruimte voor vragen. En we gaan graag in gesprek om te kijken waar we iets kunnen toevoegen aan wijsheid, geluk en creatieve meerwaarde.
Geef een reactie